jijah

เวลายุ่งๆ จดสิ่งที่ “ต้องทำ” ลงไปให้หมด ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว เรื่องชีวิตประจำวัน จิปาถะ ไปหมด การที่เราจะทำสิ่งต่างๆ ได้ดีนั้นขึ้นอยู่กับว่าเราใช้ “สัญชาตญาณ” ในตัวเราออกมามากน้อยเพียงใด ถ้าเราอยู่ในช่วงที่สมองโปร่ง เราก็สามารถจดจำสิ่งที่รับรับรู้ได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าเราอยู่ในช่วงที่สมอง สับสนวุ่นวาย คงไม่สามารถตอบสนองความต้องการทุกอย่างออกมาได้ ความจำระยะสั้นนี้มันคงเกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาสั้นๆตามชื่อจริงๆ บางครั้งสิ่งที่อยาก จดจำให้นาน แต่จำไม่ได้ บางครั้งสิ่งที่ไม่อยากจดจำ กลับจำไปแสนนาน จริงไหมล่ะ

หลังจากเฝ้ารอคอยการกลับมาของอคาเดมี ปี 3 ก็ให้ความรุ้สึกกระชุ่มกระชวย ขึ้นมาทันที โอ้ว! ทำไมปีนี้ถึงมีแต่คนน่าตาดีๆ น่าร๊าก น่ารัก เข้ามาทั้งนั้นเลย ทำให้นึกถึงการส่ง SMS ขึ้นมาทันที มันอาจจะสร้างกระแสให้คนโหวตก็เป็นได้ ก็แหมเวลาดูการแสดงแล้ว ไม่อยากให้มีคนออกเลยนี่หน่า สงสัยทางยูบีซี เข้าใจ คนดูอย่างเราๆ ก็เป็นได้ แต่การร้องเพลงนี่ยังสูสี ยังไม่ค่อยมีใครโดดเด่นนัก ไม่เหมือนรุ่น 2 น้องพัดชามาแรง พลังเสียงนิเป็นยอดเลย รอไปลุ้นอีกทีเสาร์หน้านี่ก่า เสาร์ที่ผ่านมาผู้หญิงก็ตกรอบอีกแล้ว สงสัยปีนี้ผู้ชายก็คงได้แชมป์อีกล่ะ ก็กำลังคนส่ง SMS ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง กะไม่ใช่ผู้หญิงง่ะดิ ผู้ชายน้อยคนนักที่จะมานัั่งกดยิกๆๆๆ ดิ

ลาโง่ / ไม่ลา....สิโง่ ลาโง่ตัวหนึ่งกินหญ้าอยู่ที่ชายป่า ได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเพลงเพราะ  ลาอยากร้องเพลงเพราะอย่างจิ้งหรีดบ้าง จึงถามจิ้งหรีดว่ากินอะไร จึงร้องเพลงเพราะ ? จิ้งหรีดตอบว่ากินน้ำค้าง  เสียงจึงเพราะ ลาจึงเลิกกินหญ้าและกินแต่น้ำค้าง  ไม่ช้า  ลาโง่นั้นก็ตาย  เพราะลาเป็นสัตว์กินหญ้า  เมื่อเลิกกินหญ้า ไม่ช้าก็ตาย ................. พนักงานของบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งทำงานด้านเอกสารมาห้าปี มีความใฝ่ฝันที่อยากจะได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพนักงานระดับหัวหน้างานหรือ เป็นมัคคุเทศน์ ด้วยความที่ได้รับการอบรมมาว่าคนเราต้องขยัน อดทน  ตั้งใจทำงาน ไม่ลางานเลยได้ยิ่งดี  ก็จะได้ดีในหน้าที่การงาน  ตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก  พนักงานคนนั้นก็ตั้งใจทำงานมาตลอดห้าปี ไม่เคยลากิจ  ลาป่วย  หรือลาพักร้อนแม้แต่วันเดียว มีอยู่บ้างเหมือนกันที่พนักงานคนนั้นตั้งใจจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ บ้าง  ในช่วงปีแรก ๆ  แต่ว่ามักได้รับการตอบปฏิเสธจากหัวหน้างาน  ซึ่งให้เหตุผลว่าช่วงวันหยุดนี้งานเยอะมากเลยนะ คุณอยู่ช่วยหน่อยเถอะนะ  เก็บเงินโอทีไปเที่ยวทีหลังก็ได้ ถ้าคุณขยันอย่างนี้นะ ปีหน้าอาจจะได้เลื่อนตำแหน่ง ได้โบนัสพิเศษ  ห้าปีมาแล้วที่พนักงานคนนี้ขยันทำงานมาตลอด  แต่ไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย  แล้วความฝันก็เป็นจริงขึ้นมา ปีนี้ทางบริษัทต้องการมัคคุเทศน์ผู้ช่วยเพิ่มอีก 3-4 คน  โดยจะเลือกจากพนักงานภายในที่มีศักยภาพ คำถามในการสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกก็คือ คุณเคยไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง ? คุณมีประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นในการท่องเที่ยวบ้างหรือเปล่า ? (เงียบ).............. ดูเหมือนลา  และพนักงงานคนนี้มีอะไรที่คล้ายกันอยู่ในบางมุม  คุณว่ามั้ย ................ คุณอาจจะเป็นคนขยันทำงาน  ซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม  มันก็เป็นสิ่งดี  แต่อย่าลืมว่า ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว  และชีวิตไม่ได้มีเวลานานสักเท่าใด  ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆ เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอกครับ  คุณอาจจะอยากเก็บเงินไปเที่ยวตอนแก่  แล้วคุณจะแน่ใจได้หรือว่าคุณจะไม่เป็นอะไรไปก่อนแก่ ลาพักร้อนบ้างเถอะครับ  จะใช้ลากิจ  ลาป่วยบ้างก็ไม่ว่ากัน (ใครจะรู้) ปีหนึ่งสักสองสามครั้ง  ไปไหนก็ได้ครับ  ไปในที่ๆ คุณยังไม่เคยไป ไม่ต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเมื่อคุณต้องเขียนใบลาบ่อยๆ ไม่ต้องกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจ  หรือว่าไม่อนุมัติ  เพราะคุณมีสิทธิ์ ไม่ต้องรู้สึกผิด  ถ้าในเวลางานคุณได้ทำเต็มร้อยแล้ว ไม่ต้องห่วงว่าการหยุดของคุณจะมีผลต่อการประเมิน  ผลงานต่างหากที่เป็นตัววัด จงห่วงแต่ว่า คุณมีชีวิตแล้ว  คุณมีชีวาหรือยัง จงใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่า  ดูอย่างเจ้าลาโง่สิครับ  อย่างน้อยมันยังได้เดินเที่ยวในป่ากว้างก่อนตาย แล้วคุณจะจับเจ่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทั้งปีทั้งชาติหรือครับ ไม่ลา.....สิโง่   คุณว่ามั้ย....

รอเต็มก่อนน่ะ จะเล่าให้ฟัง